ทริปขับรถลงกระบี่ของครอบครัว 7 วัน 6 คืน ผ่านไปด้วยดีตามความตั้งใจของคุณพ่อ หลังจากก่อนหน้านี้ในแต่ละปี เราได้เก็บกระบี่กลับบ้านมาทุกทริปแล้ว ทริปนี้เป็นทริปเติมพลังใจให้กระบี่ และสิ่งที่ได้แถมมาคือพ่อแม่วัยทองกับลูกวัยรุ่นได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันนาน ๆ … Read More
ทริปนี้เป็นทริปเปลี่ยนที่นอนอย่างแท้จริง เพราะเราไม่ได้แวะ ไม่ได้เที่ยวที่ไหนเลย ลูกชายคนโตได้ขับรถทางไกลสมใจอยาก คุณพ่อได้เกาะติดลูก ๆ เป็นตังเมสมใจนึก เพราะถ้าอยู่บ้านลูกจะทำการบ้านในห้องใครห้องมัน คุณแม่จะอ่านหนังสือแปลงานในห้องทำงาน เหลือคุณพ่อนั่งหลับอยู่หน้าทีวีคนเดียว การได้นั่งรถกับลูกนาน ๆ จึงเป็นการเพิ่มพลังให้คุณพ่อได้ชาร์จแบตก่อนกลับไปลุยงานต่อ ส่วนคุณแม่ก็คอยถ่ายรูป (ลูกรำคาญแต่คุณแม่ก็ไม่ย่อท้อ) และเขียนบันทึกเก็บไว้เป็นความทรงจำเช่นเคย… Read More
ทุกคนตื่นก่อนนาฬิกาปลุกเล็กน้อย ไม่แน่ใจว่าจะได้ขึ้นเขาไปดูทะเลหมอกกันหรือเปล่า เพราะเมื่อคืนฝนตกหนักมากตั้งแต่เที่ยงคืน คุณพ่อบอกว่าน่าจะหยุดตกไปตอนตีสอง คุณแม่ให้ทุกคนเปลี่ยนชุดเตรียมขึ้นเขาไว้ก่อน ถ้าไม่ได้ขึ้น เดี๋ยวตาเตี่ยมคงมาบอกเอง… Read More
บ้านตาเตี่ยมเป็นบ้านไม้ยกพื้นสูง มีใต้ถุนบ้าน (เป็นที่กกไข่ของไก่แจ้) มีห้องนอน 2 ห้อง ห้องหนึ่งเป็นผนังไม้กระดาน อีกห้องหนึ่งเป็นไม้ไผ่ขัดสาน มีชานบ้านหน้าห้องนอนทั้งสองห้อง มองเห็นสวนและวิวภูเขาอยู่ไม่ไกล ส่วนห้องนอนของตาเตี่ยมอยู่ใกล้กับห้องครัว เป็นโฮมสเตย์ที่เจ้าของบ้านแบ่งห้องให้เราอยู่… Read More
น้องเป๊กลูกชายลุงแป๋ว เป็นไกด์เด็กอนุบาลที่น่ารักมาก ทั้งแนะนำให้รู้จักกับหมาข้างทาง ชี้ให้ดูบ้านตัวเอง และแนะนำให้รู้จักบ้านหลังอื่น ๆ อีกด้วย ลุงแป๋วกับน้องเป๊กพาเรานั่งรถอีแต๊กไปแวะอชิโฮมสเตย์เป็นที่แรก น่าจะเป็นโฮมสเตย์ใจกลางหมู่บ้านที่หลังใหญ่ที่สุดและสวยที่สุดจากทั้งหมด 26 หลัง (แน่นอนว่าคุณแม่ไม่เลือกพักหลังนี้) ตามด้วยการดูตุ๊กตาบาร์โหนที่บ้านตาวงษ์ จากนั้นไปดูการทอผ้าใต้ถุนบ้าน ลูกชายคนเล็กไม่พลาดลองทุกอย่างที่ขวางหน้า… Read More
ใครยังไม่เคยมาสุโขทัย คุณแม่ขอชวนให้มาเที่ยวกันนะ ตัวเมืองสงบดี ถ้าได้ขี่จักรยานวนรอบอุทยานตอนเช้า (มีเส้นทางจักรยานรอบเมืองด้วย) คงเป็น รุ่งอรุณแห่งความสุข สมชื่อ สุโขทัย
วันที่สามคุณแม่จึงต้องปลอบใจทุกคนด้วยการเข้าพักที่รีสอร์ต มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน คุณพ่อได้นวด ลูกได้ว่ายน้ำในสระว่ายน้ำ คุณแม่ได้ทำงานแปล ก่อนที่วันรุ่งขึ้นจะไปเรียนรู้วิถีชาวบ้านที่บ้านนาต้นจั่น ซึ่งคุณแม่เลือกบ้านสวนตาเตี่ยมที่อยู่ไกลและไม่มีไฟฟ้าใช้ (อีกแล้ว) ศรีวิไล รีสอร์ต แอนด์ สปา เป็นโรงแรมใหม่ เพิ่งเปิดมาได้ปีกว่า ห้องพักสะอาดสะอ้าน… Read More
เห็ดที่เคยเห็นที่นี่เป็นครั้งแรกคือเห็ดสีเหลืองขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือ ลูกถามว่ากินได้ไหม คุณศักดิ์ตอบทันทีว่ากินได้ แต่กินได้ครั้งเดียว กินแล้วตายเลย (นั่น) ลูกหัวเราะกันใหญ่ จากนั้นก็เจอเห็ดรูปร่างแปลก ๆ สีขาว สีเทา สีส้มมาเรื่อย ๆ คุณศักดิ์ชี้ให้ดูว่านี่เห็ดสี่คนหาม คุณแม่ทักว่าชื่อแปลกจัง เลยได้คำอธิบายว่า กินแล้วต้องใช้สี่คนหามลงโลงเลยไง อ้อ… Read More
ในที่สุด เราก็มาถึงห้วยขาแข้งจนได้ (แม้จะผ่านการกุมขมับของสมาชิกในบ้านสองคนอยู่เรื่อย ๆ คุณแม่ก็ไม่ท้อถอย) เจ้าหน้าที่ยืนรออยู่ที่ป้อมทางเข้า ขี่มอเตอร์ไซค์นำเราไปถึงบ้านพักซึ่งเขียนไว้ว่าเป็น “บ้านพักนักวิจัย” คุณศักดิ์แนะนำการเข้าใช้บ้านพักสั้น ๆ ได้ใจความว่า เปิดประตูเข้าไปเลย ไม่มีกุญแจ อย่าเผลอล็อกประตู อย่าลืมปิดประตูและอย่าเอาของวางไว้ข้างนอก เดี๋ยวลิงมาเอาไป พูดจบ คุณพ่อถาม “ลิงเปิดประตูเป็นไหมครับ”… Read More
หุบป่าตาดเป็นป่าต้นตาด (คล้ายต้นปาล์ม) ที่ต้องเดินผ่านเข้าถ้ำมืดก่อนออกไปเจอป่าดงดิบสองไร่ที่เต็มไปด้วยต้นตาดและต้นไม้อื่น ๆ ถ้ามาวันเสาร์อาทิตย์จะมีมัคคุเทศก์น้อยนำทางด้วย แต่วันที่ไปไม่มีเพราะเป็นวันธรรมดา คุณแม่มอบหมายหน้าที่ให้ลูกคนเล็กถือไฟฉายนำทาง ลูกถามว่าจะเหมือนถ้ำหลวงหรือเปล่า คุณพ่อบอกไม่เหมือน ที่นี่ไม่มีน้ำไหลผ่านแบบนั้น คุณแม่บอกถ้าต้องติดถ้ำก็ติดพร้อมกันทั้งครอบครัวสนุกดี… Read More